مقیاس ترس از پزشک (FOP)

گزارش می‌گوید حرف زدن با پزشک چقدر در خودتوصیف شما جا گرفته است. موضوع، ترس از خود بیماری یا از اقدام درمانی نیست. کف عدد حال آرام است و خط بعدی ترس بالای همین گفت‌وگوست. هیچ‌کدام دستور ترک مراقبت نمی‌دهد.

ریچموند، اسمیت، هیسل و مک‌کراسکی این پنج جمله را در سال ۱۹۹۸ برای ترس از حرف زدن با پزشک منتشر کردند. خط ترس بالا در کلید آنان از بالای ۱۳ شروع می‌شود و کف واقعی فرمول ۱۰ است. نسخه فارسی داوری‌شده‌ای با چاپ همین جمله‌ها یافت نشد. ابزار ترس از درد، فرم دیگری است و اینجا جایگزین نشده است.

یک جمع بیشتر ساخته نمی‌شود. سه جمله تنش، بی‌قراری و عصبی بودن عدد را بزرگ می‌کنند. دو جمله آرامش و آسودگی برعکس وارد می‌شوند تا حال آرام عدد را کوچک کند. حاصل از ۱۰ تا ۲۵ است. ۱۰ یعنی آرام‌ترین الگوی ممکن این فرمول. ۱۳ هنوز زیر خط ترس بالاست و ۱۴ آغاز همان خط است تا سقف ۲۵. ذخیره داخلی گزینه‌ها را به شکل عدد روی دکمه نخوانید؛ آنچه می‌بینید همان چهار واژه است.

اول ببینید زیر خط هستید یا از خط ترس بالا گذشته‌اید. پهنای بازه بالا را جدی بگیرید و کف را با سقف اشتباه نکنید. بعد فقط یک مشاهده از آخرین ویزیت را کنار عدد بگذارید. علامت جسمی را از سختی کلام جدا تصمیم بگیرید.

نویسنده نمره بالای ۱۳ را ترس بالا از حرف زدن با پزشک نامیده است. پس از ۱۴ تا ۲۵ همان خط است و توصیف گفت‌وگوست نه نام بیماری. روی کاغذ او پنجره‌ای هم پایین‌تر آمده بود، ولی این فرمول از ۱۰ کوچک‌تر نمی‌شود. ۱۰ آرام‌ترین حالت است: تنش غایب و آرامش در بیشترین حد. پس ۱۰ تا ۱۳ را معمولی بخوانید، با این تفاوت که ۱۳ ممکن است کمی از کف فاصله داشته باشد. آن پنجره قدیمی را به خواننده آرام نسبت ندهید و به او نگویید ترس میانه دارد. برش پایین دامنه در خوانش پایگاه تا ۱۵ می‌رود و هم زیر خط را می‌گیرد و هم آغاز خط را؛ متن همان برش این دو را قاطی نمی‌کند.

این فرم فوریت را نمی‌سنجد. در خطر فوری، اورژانس ۱۱۵ و اورژانس اجتماعی ۱۲۳ در دسترس‌اند. اگر کمتر از هجده سال دارید با یک والد، بزرگسال مورد اعتماد، یا مشاور مدرسه هماهنگ کنید. ترس از گفت‌وگو دلیل عقب انداختن مراقبت فوری نیست.

فقط خودتوصیف حال گفت‌وگو وارد عدد شده است. ترجمه فارسی وفادار است و جمله‌های داوری‌شده چاپ‌شده در دست نیست. ترس از درد و رضایت از درمان اینجا سنجیده نمی‌شود. از عدد برای لغو مراقبت استفاده نکنید.

این متن آموزش آماده شدن برای گفت‌وگوست و معاینه، مصاحبه درمانی، یا نام‌گذاری بیماری نیست. زبانش بازبینی شده ولی جای رابطه درمانی را نمی‌گیرد. تصمیم درباره علامت جسمی با پزشک است. در خطر فوری به بخش ایمنی همین گزارش برگردید.