مقیاس کیفیت زندگی خانواده (FQOL)

این مقیاس علمی و دقیق به ارزیابی کیفیت زندگی خانواده از دیدگاه شما می‌پردازد تا نمایی روشن از وضعیت تعاملات، رفاه و برخورداری از منابع حمایتی در محیط خانواده را فراهم سازد و به شناخت بهتر نیازها کمک کند.

این پرسشنامه در سال ۲۰۰۶ توسط هافمن و همکاران در مرکز بیچ تدوین شده است. رجبی و همکاران در سال ۲۰۱۹ نسخهٔ فارسی را در خانواده‌های دارای کودک با نیازهای رشدی بررسی کرده‌اند. متن گویه‌های این صفحه ترجمهٔ وفادار دفترچهٔ انگلیسی است، چون فهرست گویه‌های آن مقاله در متن باز در دسترس این گزارش نبود.

هدف این بررسی، دیدن رضایت گزارش‌شده از تعامل، فرزندپروری، بهزیستی هیجانی، امکانات جسمی و مادی، و حمایت مرتبط با ناتوانی است تا گفت‌وگو دربارهٔ حمایت‌های ممکن باز شود. نتیجه وعدهٔ کم شدن فشارها نیست. تصمیم با خود خانواده می‌ماند.

نمرهٔ کل میانگین پنج مقیاس است و جمع بیست‌وپنج گویه نیست. تعامل خانوادگی شش گویه دارد، فرزندپروری شش گویه، بهزیستی هیجانی چهار گویه، بهزیستی جسمی و مادی پنج گویه، و حمایت مرتبط با ناتوانی چهار گویه. نمرهٔ هر مقیاس میانگین گویه‌های همان بخش است و از ۱٫۰۰ تا ۵٫۰۰ است. اگر حتی یک گویه از یک مقیاس بی‌پاسخ بماند، نمرهٔ آن مقیاس و سپس نمرهٔ کل گزارش نمی‌شود. این همان پنج حوزهٔ فرم منتشرشدهٔ مرکز بیچ است و برای تشخیص یا تعیین استحقاق خدمات ساخته نشده است.

پاسخ‌های ثبت‌شدهٔ شما باید نمایانگر وضعیت و تجربیات زیستهٔ خانواده در بازه زمانی دوازده ماه گذشته باشد. همواره سعی کنید اولین برداشتی را که از شرایط جاری و واقعی خانواده به ذهنتان خطور می‌کند، صادقانه و بادقت انتخاب نمایید.

هر مقیاس به‌صورت میانگین گزارش می‌شود و نمرهٔ کل میانگین همان پنج میانگین است، نه میانگین همهٔ بیست‌وپنج گویه. دامنه از ۱٫۰۰ تا ۵٫۰۰ است. نویسندگان نقطهٔ برش بالینی منتشر نکرده‌اند. سه بازهٔ این سایت یک‌سوم‌های برابر همین دامنه‌اند: ۱٫۰۰ تا ۲٫۳۳، ۲٫۳۴ تا ۳٫۶۶، و ۳٫۶۷ تا ۵٫۰۰. این بازه‌ها خوانش این سایت‌اند، نه تشخیص. نمرهٔ بالاتر یعنی رضایت بیشتر در همان حوزه و نمرهٔ پایین‌تر یعنی رضایت کمتر. هیچ‌کدام حکم ارزش خانواده یا صلاحیت والد نیست.

این ارزیابی صرفاً دیدگاه شخصی یک نفر یعنی شما به‌عنوان پاسخ‌دهنده را نشان می‌دهد و فاقد اعتبار و ارزش تشخیصی بالینی است. شرایط گوناگون فرهنگی و اقتصادی محیط اطراف نیز می‌توانند بر چگونگی تفسیر این نتایج به‌طور جدی تأثیرگذار باشند.

این نتایج می‌توانند در کنار گفت‌وگو با پزشک کودک، معلم یا مشاور خانواده خوانده شوند تا تصویر خدمات و زندگی خانه کنار هم دیده شود. خود پرسشنامه جای معاینهٔ پزشکی یا ارزیابی آموزشی را نمی‌گیرد و فقط رضایت گزارش‌شده را نشان می‌دهد.

چون خود فرم به دوازده ماه گذشته نگاه می‌کند، می‌توان آن را پس از یک دورهٔ تازه از زندگی خانواده، مثلاً وقتی خدمات مهم عوض شده، دوباره پر کرد. این فاصله یک قاعدهٔ اجباری منتشرشده نیست و تغییر نمره به‌تنهایی به معنای بهتر یا بدتر شدن قطعی خانواده نیست.

سطح دسترسی به امکانات محلی و نوع دریافت حمایت‌های اجتماعی در جوامع مختلف تفاوت دارد، بنابراین نتایج به‌دست‌آمده را همواره با در نظر گرفتن بستر فرهنگی بومی و امکانات واقعی محیط زندگی خود با دقت تفسیر کنید.

این گزارش جایگزین ارزیابی تخصصی روان‌شناختی، پزشکی یا آموزشی نیست. اگر به همفکری حرفه‌ای نیاز دارید، می‌توانید با مشاور خانواده، روان‌شناس کودک یا پزشک مربوط صحبت کنید. بودن در هر بازهٔ رضایت، به‌تنهایی فوریت یا بی‌نیازی از کمک را مشخص نمی‌کند.